Półwysep Helski

Półwysep Helski to mierzący 34 kilometry długości piaszczysty wał w kształcie kosy, który składa się z ciągu zalesionych wydm. Wydmy tworzące Półwysep Helski powstały głównie na skutek silnie wiejącego wiatru oraz prądu morskiego, który przepływa z zachodu na wschód wzdłuż całego polskiego wybrzeża. Warto wspomnieć, że dość powszechnie używana nazwa Półwysep Helski nie jest do końca poprawna, ponieważ obszar ten jest tak naprawdę mierzeją i nazywa się Mierzeja Helska.

Mierzeja Helska ma długość 34 kilometrów i powierzchnię 32,2 kilometrów kwadratowych. Jej szerokość u samej podstawy wynosi 300 metrów, ale w najwęższym miejscu jest szeroka zaledwie na około 150 metrów. Szerokość cypla, który znajduje się na jej końcu wynosi około 3 kilometry. Mierzeja Helska jest najmłodszą częścią polskiego wybrzeża. Przed jej powstaniem na tym obszarze występował jedynie ciąg małych wysepek, które następnie zaczęły się z sobą powoli łączyć, aż utworzyły piaszczystą barierę, która oddziela obecnie Zatokę Pucką od Morza Bałtyckiego.

Mierzeja odchodzi od Pobrzeża Kaszubskiego i rozciąga się na południowy wschód od Kępy Swarzewskiej. Mierzeja zaczyna się już nieopodal Władysławowa i oddziela Zatokę Pucką oraz część Zatoki Gdańskiej od otwartych wód Morza Bałtyckiego. Linia brzegowa jest dość nieregularna i poszarpana od strony Zatoki Puckiej, ale od strony Morza Bałtyckiego jest niemal gładka, ponieważ nieustannie oddziałują na nią prądy morskie. Podstawa mierzei rozpoczyna się we Władysławowie. Miejscowości leżące na własciwej mierzei to Władysławowo kolejno Chałupy, Kuźnica, Jastarnia, Jurata oraz Hel. Przez całą długość Mierzei Helskiej biegnie linia kolejowa, która kończy się dopiero w mieście Hel, które jest położone na jej cyplu.

Półwysep Helski jest dość zróżnicowany pod względem typu terenu i to pomimo swojej niewielkiej długości. Teren w większości stanowią porośnięte borem sosnowym wydmy, bezleśny wał wydmowy oraz miejscami plaże z przedwydmami. Przedwydma jest to piaszczysty wał, który został naniesiony przez prądy morskie równolegle do plaży i znajduje się kilka metrów od niej. W przeciwiństwie do samej mierzei, jej przedwydmy nawet w trakcie odpływów nie są widoczne ponad powierzchnią wody.

Mierzeja Helska

Półwysep Helski tak naprawdę nie jest półwyspem tylko mierzeją, której prawidłowa nazwa to Mierzeja Helska. Półwysep jest to część lądu, która jest bardzo mocno wysunięta w stronę otaczającego ją zbiornika wodnego (niekoniecznie morza - może to być na przykład jezioro). Miejsce, w którym półwysep łączy się ze stałym lądem jest nazywane nasadą, natomiast jego część najbardziej wysunięta w stronę wody jest nazywane przylądkiem. Wąskie i niewielkie półwyspy mogą być także nazywane cyplami. Mierzeja natomiast jest przedłużeniem stałego lądu lub przedłużeniem półwyspu, które tworzy się na skutek działania fal morskich. Mierzeja ma formę piaszczystej bariery oddzielającej zalew lub zatokę od otwartego morza. Mierzeja jest zwykle tworzona przez jeden lub dwa półwyspy. Mierzeja Helska jest dość szczególnym typem mierzei, ponieważ nie biegnie ona wzdłuż lądu, tylko skręca dość daleko w głąb otwartego morza.